Warunki przyjazdu

Pracownicy polskich instytutów naukowych mogą ubiegać się o delegowanie do pracy w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w Rosji. W tym celu należy przygotować następujące dokumenty:

  1. podanie o skierowanie do pracy ze wskazaniem laboratorium, określeniem tematyki badań oraz okresu kontraktu,
  2. zgodę macierzystej jednostki naukowej,
  3. spis publikacji,
  4. wypełnioną ankieta ZIBJ (do pobrania w zakładce Download/Formularze ZIBJ/ Ankieta ZIBJ).

Decyzje dotyczące delegowania do pracy w ZIBJ podejmowane są na posiedzeniu Komisji Pełnomocnego Przedstawiciela Rządu RP w ZIBJ w pierwszej połowie grudnia każdego roku. Wszystkie dokumenty, w formie elektronicznej, należy kierować do Pana Michałą Sobczyka z Departamentu Współpracy Międzynarodowej Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w terminie do 15 listopada (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.)

W okresie obowiązującego kontraktu pracownicy otrzymują wynagrodzenie w rublach zgodnie z taryfą ZIBJ oraz dopłatę w dolarach. Dopłata pochodzi z części składki członkowskiej Polski wpłacanej do budżetu ZIBJ.

Przedłużenie kontraktu następuje na podstawie decyzji Pełnomocnego Przedstawiciela po złożeniu następujących dokumentów przez zainteresowanego pracownika:

  1. podania,
  2. sprawozdania z prac wykonanych w ZIBJ (wraz ze spisem publikacji) podczas ostatniego okresu kontraktu,
  3. zgody jednostki macierzystej na przedłużenie okresu delegowania,
  4. opinii Dyrektora ZIBJ.

 Wszystkie wnioski o delegowanie do pracy w ZIBJ i  przedłużenia okresu pracy są recenzowane i ich kwalifikacja  odbywa się w drodze konkursu.

Szczegółowe informacje na temat organizacji pracy Komisji oraz kryteria oceny efektywności pracy i współpracy naukowej z ZIBJ są do pobrania w zakładce Download/Komisja.

Podstawowe formalności, związane z przygotowaniem wyjazdu do ZIBJ

1. Przesłanie do Dubnej danych potrzebnych do otrzymania zaproszenia na adres dr Władysława Chmielowskiego (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.).

2. Otrzymanie zaproszeń z instytutu w Dubnej.

3. Ubezpieczenie na czas wyjazdu i pobytu w Rosji – polecamy Hestię lub Towarzystwo Ubezpieczeniowe EUROPA. Polisa powinna pokrywać cały okres ważności wizy. Dla pewnego bezpieczeństwa warto, aby wiza była również ważna jeden - dwa dni przed wjazdem i dwa dni po planowanym terminie wyjazdu. 

4. Złożenie wniosku o wizę we właściwym konsulacie (obowiązuje rejonizacja). Dokumenty, potrzebne do wyrobienia wizy:

      - Zaproszenie z instytutu (jest zabierane w konsulacie, na wszelki wypadek można zrobić kserokopię dla siebie).

      - Ankieta wizowa to inaczej formularz wniosku wizowego (można ją wziąć z zakładki Download/Formularze wizowe/Wniosek wizowy - Rosja lub z webstrony konsulatu - ambasada Federacji Rosyjskiej w Polsce)

      - Jedno kolorowe zdjęcie spełniające wymogi zdjęcia do wizy, nie starsze niż 6 miesięcy.

      - Paszport - ważny, co najmniej 180 dni, licząc od daty zakończenia terminu ważności wizy na wjazd do Rosji.

      - Ubezpieczenie na czas wyjazdu i pobytu w Rosji – opisane w punkcie 3.

      Załatwianie wizy wymaga dwóch podejść:

      - Złożenie w konsulacie wniosku (ankiety wizowej) wraz z innymi dokumentami;

      - Odbiór paszportu z wizą.

   Czas oczekiwania – około tygodnia. Przy odbiorze należy sprawdzić zgodność danych na wklejonej wizie z danymi w paszporcie.

Opisane powyżej formalności wystarczają, aby dokonać bezpośredniego przelotu z Polski do Rosji samolotem, ewentualnie aby przelecieć lub przejechać przez te państwa, które nie wymagają wiz od Polaków (np. Litwa, Łotwa, Ukraina).

W przypadku podróży lądowej przez terytorium Białorusi (przejazd pociągiem, autobusem, samochodem) należy dodatkowo wyrobić dwukrotną tranzytową wizę białoruską, za którą trzeba zapłacić, jak również za ewentualne wyrobienie tej wizy przez odpowiednią firmę, zajmującą się pośrednictwem wizowym (wniosek wizowy na przejazd przez Białoruś można pobrać z zakładki Download/Formularze wizowe/wniosek_wiza_Bialorus).

W przypadku podróżujących grup wycieczkowych wyrabianie dodatkowej wizy tranzytowej przez Białoruś bywa rozwiązaniem korzystnym (duże zniżki kolejowe, możliwość całodziennego zwiedzania Moskwy od razu po podróży lub tuż przed wyjazdem, bez straty czasu i dodatkowych opłat za transport na trasie Moskwa – Dubna).

 

Wizę białoruską można wyrabiać dopiero po uzyskaniu wizy rosyjskiej, która daje podstawę do tranzytu przez Białoruś.

(Foto:ncbj.gov.pl)

Prof. Adam Sobiczewski

   (21.08.1931-20.10.2017)

 

Profesor Adam Sobiczewski był światowej klasy ekspertem w dziedzinie teoretycznej fizyki jądrowej badającym strukturę i własności ciężkich i superciężkich jąder atomowych.


Urodził się 21 sierpnia 1931 roku w Skierniewicach. W roku 1948 ukończył Gimnazjum im. B. Prusa w Siedlcach, a świadectwo dojrzałości otrzymał w roku 1950 w Liceum im. S. Żółkiewskiego, które miało profil matematyczno-fizyczny. W roku 1955 ukończył studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizując się w matematyce, a w następnym roku (1956) ukończył prowadzone równolegle studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, specjalizując się w zakresie techniki fal ultrakrótkich. Stopień doktora w zakresie nauk matematyczno-fizycznych uzyskał w roku 1964 na Uniwersytecie Warszawskim. Wcześniej, w 1962 roku rozpoczął pracę w Instytucie Badań Jądrowych, gdzie w 1969 r. uzyskał habilitację. W 1976 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, profesora zwyczajnego w roku 1989. Wypromował 10 doktorów. Od 1989 r. był członkiem korespondentem PAN, a od 2013 r. członkiem rzeczywistym PAN. Od 1997 r. był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. W IBJ, a potem w IPJ, szereg lat kierował Pracownią Struktury Jądra w Zakładzie Teorii Jądra Atomowego. W latach 1977-2003 był redaktorem naczelnym pisma Polskiego Towarzystwa Fizycznego „Postępy Fizyki” (pozostając potem jego redaktorem honorowym). W latach 1988-1991 był przedstawicielem Polski w Radzie Naukowo-Koordynacyjnej ds. Fizyki Teoretycznej Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej w Rosji, a od 1992 r. był tam członkiem Komitetu Doradczo-Programowego ds. Fizyki Jądrowej. W latach 1997-2006 uczestniczył w pracach Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów.
Najważniejszym osiągnięciem naukowym Prof. A. Sobiczewskiego było przewidzenie (wspólnie z D. A. Arseniewem i V. G. Sołowiowem, praca z Nucl. Phys. A 139 [1969] 269) nowego obszaru jąder zdeformowanych o liczbie masowej powyżej A= 100. Zostało ono potwierdzone doświadczalnie i obszar ten jest do dzisiaj intensywnie badany w wielu laboratoriach świata. Inne ważne prace prof. A. Sobiczewskiego dotyczą jąder superciężkich, w szczególności zdeformowanych jąder superciężkich. Położenie ich i własności przewidziane zostały przez prof. Sobiczewskiego we współpracy z K. Böningiem, S. Ćwiokiem, Z. Patykiem i J. Skalskim (dwaj ostatni są już profesorami w NCBJ) w serii prac z lat 1986-1991. Są to jądra położone wokół podwójnie magicznego jądra zdeformowanego o liczbie protonów Z = 108 i liczbie neutronów N = 162. Samo pojęcie podwójnie magicznego jądra zdeformowanego, a także zdeformowanych jąder superciężkich, zostało wyprowadzone przez prof. Sobiczewskiego i współpracowników i jest coraz częściej używane w literaturze światowej. Powyższe przewidywania zostały w latach 1993-1995 potwierdzone doświadczalnie przez fizyków amerykańskich z Livermore, rosyjskich z Dubnej i niemieckich z Darmstadtu. Odkrycie przewidzianego teoretycznie obszaru stosunkowo długożyciowych zdeformowanych jąder superciężkich otworzyło duże możliwości rozszerzenia tablicy nuklidów i zbadania własności fizycznych tych bardzo ciężkich jąder, istniejących tylko dzięki efektom powłokowym w ich strukturze. Otworzyło również możliwości rozszerzenia tablicy Mendelejewa oraz zbadania własności chemicznych przynajmniej niektórych spośród tych superciężkich pierwiastków. Już w 1994 r. tablica ta została rozszerzona o dwa nowe pierwiastki: 110 i 111, zsyntetyzowane w Darmstadt w Niemczech, dając wyniki zgodne z przewidywaniami teoretycznymi. Potwierdzenie doświadczalne przewidywań teoretycznych prof. A. Sobiczewskiego i współpracowników odnotowane zostało na wielu konferencjach poświęconych strukturze i syntezie najcięższych jąder oraz w wielu ogólnych i popularnych czasopismach naukowych jak Physics Today, Science, Discovery.
Prof. A. Sobiczewski w sposób zupełnie wyjątkowy przyczynił się do zbudowania światowej pozycji NCBJ w dziedzinie fizyki jądrowej, w szczególności dotyczącej jader superciężkich najbardziej intensywnie obecnie badanych na świecie. Za swe osiągnięcia Prof. A. Sobiczewski został w 2001 r. wyróżniony Doktoratem honoris causa Uniwersytetu im. M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Poza tym otrzymał on następujące nagrody i wyróżnienia: indywidualną I st. Państwowej Rady ds. Energii Atomowej (1976); Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk ścisłych (1995); Nagrodę im. G. N. Florowa (zespołowa) Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej, Rosja (1997) oraz Nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (Nowy Jork, USA, 1997). Został odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi (1974); Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005) oraz Medalem im. A. Sołtana (Instytut Problemów Jądrowych, 2001).

(źródło: ncbj.gov.pl)